(C)2010- All Rights Reserved - προτιμώμενη ανάλυση: 1024Χ768 - απαιτείται εγκατάσταση FLASH PLAYER(ΛΗΨΗ ΤΩΡΑ) ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΜΕΝΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ επιστροφή στην αρχική σελίδα επιστροφή στην αρχική σελίδα Κοινό Όνομα: Sand Viper Επιστημονική Ονομασία: Vipera ammodytes Επίπεδο Δυσκολίας: Πολύ δύσκολο - Μόνο για έμπειρους με τα δηλητηριώδη Περιοχές: Ιταλία, Αυστρία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Σλοβενία, Κροατία, Σερβία, Βοσνία- Ερζεγοβίνη, Αδριατική, Αλβανία, Ελλάδα, Τουρκία, Καύκασος Μέγεθος: 80-95 εκατοστά Διάρκεια Ζωής: Άγνωστο Sand / Nose-Horned  Viper Συζητήστε περισσότερα θέματα για V. ammodytes μέσα στο forum του Reptiles Greece.....
επικοινωνία Αυστραλία - Ο παράδεισος των ερπετών Ασία - Η ερπετοπανίδα της μεγαλύτερης Ηπείρου Τα ερπετά ώς κατοικίδια είδη H εξελικτική πορεία των φιδιών Φίδια της Ελλάδας Aνατομία Φιδιών Ο Δράκος του Κομόντο The Art Of Keeping Viridis The Art Of Keeping Green Iguana

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη
ΣΗΜΕΙΩΣΗ To είδος που περιγράφεται παρακάτω, προστατεύεται από νομοθεσίες και παράγοντες τόσο της Ελλάδος όσο και του Εξωτερικού. Οι νόμοι που προστατεύουν το συγκεκριμένο είδος είναι:     * Κοινοτική Οδηγία 92/43/ΕΟΚ Συμβουλίου 21ης Μαΐου 1992, Παράρτημα IV     * Σύμβαση της Βέρνης, Παράρτημα II (πηγές Herpetofauna.gr) Το Reptiles Greece διατηρεί φιλόζωο πολιτική και δηλώνει ότι λειτουργεί σύμφωνα με τις ισχύουσες νομοθετικές  διατάξεις. Η αφαίρεση οποιουδήποτε ζώου από την φύση θεωρείται κατακριτέα από τους διαχειριστές και την ομάδα και τέτοιες τακτικές δεν ανήκουν στις δραστηριότητες του Reptiles Greece. Γενικά Δυνατό φίδι με ισχυρή κατασκευή σώματος που μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να αγγίξει και τα 95 εκατοστά. Τα αρσενικά είναι πάντα μεγαλύτερα. Έχει το τυπικό τριγώνου σχήματος κεφάλι όπως τα περισσότερα δηλητηριώδη το οποίο σβήνει ουσιαστικά στο λεπτό λαιμό του σώματος. Στην άκρη του ρύγχους φέρει μια διαγώνια κερατοειδής  απόφυση. Διαθέτει από την πλευρά της κοιλίας 21-23 σειρές με λέπια. Τόσο τα αρσενικά όσο και τα θυληκά, φέρουν κατά μήκος της πλάτης σχέδια τύπου ζίγκ-ζάγκ. Τα αρσενικά είναι φωτεινότερα σε χρώματα σε σχέση με τα θυληκά, και τα σχέδια της πλάτης είναι μυτερότερα και πιό κοφτά. Στην φύση προτιμούν θερμές πετρώδεις και θαμνώδεις περιοχές αλλά μπορούν να απαντηθούν και σε ξέφωτα χωρίς δέντρα ή και εκεί που τελειώνουν τα δασώδη εδάφη. Ζούν σε  υψόμετρα μέχρι και 2000 μέτρα περίπου. Ζούν και κυνηγάνε κατά την διάρκεια της ημέρας και προτιμούν τις περιοχές με ηλιοφάνεια. Υποείδη Vipera ammodytes  • Vipera ammodytes gregorwallneri: Νότια και Δυτική Αυστρία και Σλοβενία - Δεν ταξινομείται ώς υποείδος πλέον. • Vipera ammodytes meridionalis: Νότια Σκόπια, Νότια Αλβανία, Ελλάδα και Δυτική (Ευρωπαική) Τουρκία. • Vipera ammodytes montandoni: Ρουμανία, Ν. Βουλγαρία (εώς την Νεκρά Θάλλασα) και Ευρωπαική Τουρκία. • Vipera ammodytes ruffoi: Περίχωρα Ιταλίας - Δεν ταξινομείται ώς υποείδος πλέον. • Vipera ammodytes transcaucasiana: Νότια και Δυτική παραθαλάσσια Τουρκία έως τον Καύκασο. Terrarium Αυτές οι οχιές μπορούν να επιβιώσουν με επιτυχία σε μετρίου μεγέθους κλουβιά. Για την δική σας ασφάλεια, το κλουβί θα πρέπει να είναι κατασκευασμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορείτε να έχετε πανοραμική άποψη από όλες τις  πλευρές και να μπορείτε ανά πάσα στιγμή να εντοπίζετε την θέση του ζώου. Καλό είναι για να αποφύγουμε  τραυματισμούς να στεγάζουμε πάντα ξεχωριστά τα φίδια. Για ένα ενήλικο φίδι ιδανικό μέγεθος κλουβιού είναι  διαστάσεων 60x40x40 (μ*πλ*υ). Για ζευγάρια τύπου 1.1 ή 1.2 ιδανικό μέγεθος μπορεί να είναι ένα κλουβί των  100x60x40 (μ*πλ*υ). Μικρότερο κλουβί απαιτείται για την Αmmodytes montandoni η οποία είναι και ελάχιστα μικρότερη. Τα μωρά ammodytes μπορούν να στεγάζονται σε μικρότερα κλουβιά ανάλογα με το μέγεθος του σώματος τους. Όλα τα συμβατικά υποστρώματα για φίδια συμπεριλαμβανομένου και της εφημερίδας είναι ιδανικά για τις V. a. montandoni και V.a.meridionalis, ωστόσο όμως για την V.a. ammodytes απαιτείται κάτι πιό φυσικό. Ιδανικό γι αυτήν την περίπτωση είναι ένα μείγμα άμμου με χαλίκι και τριμμένα φύλλα βελανιδιάς. Μπορείτε να επενδύσετε τον χώρο με πέτρες, κλαδιά και ξερές ρίζες για να δημιουργήσετε κάποιο φυσικό τοπίο. Το κλουβί θα πρέπει να έχει αρκετές κρυψώνες για να μην  στρεσσάρεται το ζώο. Απαραίτητο επίσης είναι το δοχείο νερού το οποίο θα πρέπει να έχει πάντα φρέσκο νερό. Θερμοκρασία-υγρασία Όπως και με τα περισσότερα φίδια στην αιχμαλωσία, το κλουβί της ammodytes πρέπει να χωρίζεται σε θερμή και  δροσερή πλευρά. Για την σωστή διατήρηση της απαιτεί θερμοκρασία ημέρας από 24-28 βαθμούς Celcium και ένα  σημείο basking στους 32-34 βαθμούς Celcium. Στην δροσερή περιοχή η θερμοκρασία δεν θα πρέπει να πέφτει ποτέ κάτω από τους 20 βαθμούς Celcium. Την νύχτα η γενική θερμοκρασία θα πρέπει να πέφτει κοντά στους 20 βαθμούς Celcium. Στην φύση οι φυσικοί βιότοποι της ammodytes είναι κυρίως ξηροί. Στην αιχμαλωσία η απαραίτητη υγρασία που απαιτεί το είδος θα πρέπει να είναι στα επίπεδα των 45%-55%. Διατροφή Στην φύση το είδος τρέφεται με μικρά τρωκτικά και σπανιότερα με σαύρες και πουλιά. Στην αιχμαλωσία τα είδη των V.a.montandoni και V.a.meridionalis τρώνε ζωντανό και κατεψυγμένο ποντίκι με προτίμηση πάντα στο δεύτερο. Μερικές ammodytes ωστόσο μπορεί να εκδηλώσουν άρνηση τροφής με το κατεψυγμένο 1-2 φορές τον χρόνο. Τα μωρά μπορείτε να τα προσφέρετε θήραμα αναλόγου μεγέθου κάθε 5-6 ημέρες σε κατεψυγμένο ενώ για ένα ενήλικο άτομο η συχνότητα λήψης τροφή πρέπει να γίνεται κάθε 10-14 ημέρες. Συμπεριφορά-χειρισμός-δηλητήριο Σε γενικές γραμμές δεν πρόκειται για επιθετικό ζώο. Σε περίπτωση παρενόχλησης σφυρίζει δυνατά και μερικές φορές δαγκώνει. Οι montandoni και meridionalis είναι υποείδη που εκτινάσσονται όταν αμύνονται σε αντίθεση με την  ammodytes η οποία μπορεί να είναι πιό απρόβλεπτη η οποία επιτίθεται και δαγκώνει αντικείμενα χωρίς κανένα  ουσιαστικό λόγο. Αν και το δάγκωμα της είναι σπάνια μοιραίο, ο χειρισμός θα πρέπει να γίνεται προσεκτικά και με ειδικά εργαλεία (hook/tong). Προσοχή μεγάλη καθώς συνήθως εύκολα καβαλάνε το hook, και τα μεγάλα και βαριά ζώα θα  πρέπει να παρακολουθούνται συνεχώς. Το καλύτερο εργαλείο χειρισμού φάινεται πως είναι τα tongs σε διαστάσεις 61 και 100 εκατοστών. Προσοχή επίσης στην ακινητοποίηση και το πιάσιμο από το λαιμο καθώς αν και δεν φαίνονται είναι πολύ δυνατά και μυώδη και συνηθίζουν να τινάσουν το σώμα τους για να απελευθερωθούν. Αν θέλετε να επιθεωρήσετε καλύτερα το σώμα του, μπορείτε να το κάνετε με ένα πλαστικό διαφανή και καθαρό σωλήνα βάζοντας το φίδι μέσα. Το δηλητήριο είναι πολύ δυνατό και είναι πιθανόν το ισχυρότερο από όλες τις vipers της Ευρώπης. έχει προτεολυτικά και βασοδιασπωτικά συμπτώματα. Αν και μπορεί να αποβεί μοιραίο για τον μέσο άνθρωπο, πολύ λίγα ατυχήματα έχουν  συμβεί στο παρελθόν με το είδος. Μετά το δάγκωμα προκύπτει συνήθως δυνατός πόνος, ενώ μετά από 2 ώρες ξεκινάει να πρήζεται η δηχθέντα περιοχή. Ανάμεσα στα γενικά συμπτώματα της τοξίνωσης συμπεριλαμβάνονται συμπτώματα εμετού, ταχυκαρδίας, κράμπες, αναφυλακτικά σόκ, παραισθήσεις και λυποθυμία. Σε περίπτωση δήγματος, πρέπει  επειγόντως να επισκεφθείτε το πλησιέστερο νοσοκομείο. Αναπαραγωγή στην αιχμαλωσία Τα θυληκά γεννάνε κάθε χρόνο-παρά-χρόνο αφού πρώτα μεσολαβήσει χειμέρια περίοδος για 2-3 μήνες ή 8-10  εβδομάδες. Σε αυτή την περίοδο η θερμοκρασία θα πρέπει να κυμαίνεται στους 5-8 βαθμούς Celcium ενώ δεν θα πρέπει να πέσει κάτω από τους 0 βαθμούς Celcium. Τα αρσενικά μονομαχούν και το κυρίαρχο αρσενικό κερδίζει το εισητήριο για ζευγάρωμα. Η περίοδος  αναπαραγωγής είναι στην φύση από τον Απρίλιο μέχρι και τον Μάιο, ενώ στην αιχμαλωσία 1-3 εβδομάδες μετά την χειμέρια περίοδο. Τα αρσενικά θα πρέπει να έχουν κάνει έκδυση. Οι νεοσσοί που μπορεί να είναι από 5-18 έχουν μήκη 15-22 εκατοστά. Παράδειγμα από terrarium στέγασης της V. ammodyters (φώτο. Venomland)