(C)2010- All Rights Reserved - προτιμώμενη ανάλυση: 1024Χ768 - απαιτείται εγκατάσταση FLASH PLAYER(ΛΗΨΗ ΤΩΡΑ) ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΜΕΝΟΥ Salamandra Salamandra (fire salamander), Linnaeus 1758 ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ Γνωρίζατε.... επιστροφή στην αρχική σελίδα       να ευλύγιστο ελάφι κατευθύνεται σε ένα μονοπάτι ελισσόμενο μέσω μιας αγροστώδης πλατειάς στην σαβάνα.  Πρόκειται για έναν ενήλικα αρσενικό του είδους Cervus timorensis, που ζυγίζουν περίπου 90 χιλιόγραμμα (περίπου 200 λίβρες). Είναι επίσης γνωστό ως ελάφι Rusa, και το ζώο γνωρίζει αυτό το δρομολόγιο όπως πολλά ίδια καθώς κινούνται στα ίδια περίπου σημεία για αναζήτηση τροφής. Για τη συγκεκριμένη (Rusa), η καταγωγή της είναι ινδονησιακή, στο νησί του Komodo, ένα μικρό κρίκο μιας αλυσίδας των νήσων που χωρίζει τη θάλασσα Flores από τα ύδατα του Ινδικού  Ωκεανού. Το μεγαλύτερο μέρος της άγριας πανίδας εκεί παλεύει για την επιβίωση, αλλά  για τα ελάφια στο komodo, και σε μερικές από τις γειτονικές νήσους, η φύση εκεί πράγματι παλεύει με νύχια και με δόντια. Τα ελάφια και τα ζαρκάδια εκεί, αντιμετωπίζουν καθημερινά ένα δράκο. Ο δράκος του komodo, όπως αρμόζει σε κάθε δημιούργημα που επικαλείται ένα μυθολογικό θηρίο, έχει πολλά ονόματα.  Ονομάζεται επίσης ο βαράνος του komodo, όντας μέλος της οικογένειας των βαράνων (varanidae), η οποία σήμερα  ανήκει στο μοναδικό γένος, των varanus. Οι κάτοικοι της νήσου komodo το λένε στην διάλεκτο τους 'ora'. Μεταξύ του  komodo και τα νησιά της Rinca και Flores το ονομάζουν buaja darat (Land-Crocodile), η ονομασία αυτή είναι  περιγραφική αν και ανακριβής αφού οι βαράνοι δεν είναι crocodilians. Άλλοι το φωνάζουν biawak raksasa (γίγαντας που  παρακολουθεί), η οποία είναι σωστή εν μέρει. Κατατάσσεται ως ο μεγαλύτερος από τους βαράνους, απαραίτητα λογικό  καθώς είναι το μεγαλύτερο απο τις σαύρες οποιουδήποτε είδους που ζουν στη γη σημερα.Στα πλαίσια της επιστημονικής  κοινότητας, η ονομασία του είναι varanus komodoensis. Και ο περισσότερος κόσμος το αναφέρει απλώς, το Komodo.  χάρις στην σύγκρουση των δύο ξηρών, αυτή της Αυστραλίας και αυτή την Νοτίου  Ασίας. Πολυάριθμα είδη μικρών βαράνων, γνωστοί ώς pygmy monitors, γρήγορα  εξαπλώθηκαν στην Αυστραλία, συμπληρώνοντας πολλαπλά οικολογικά κενά. Πάνω  απο 2 εκατομμύρια χρόνια αργότερα, ένα δεύτερο γενεολογικό δέντρο εμφανίστηκε  και επεκτάθηκε πολύ γρήγορα σε Αυστραλία και στο Αρχιπέλαγος της Ινδονησίας, το οποίο τότε ήταν πολύ πιό κοντά στην Αυστραλία απο ότι σήμερα, επειδή μεγάλη  έκταση τότε ήταν πάνω απο το νερό. Ο V. Comodoensis είναι ένα μέλος αυτής της  ομάδας του γενεολογικού δέντρου, όπου και διαχωρίστηκε πρίν απο 4 εκατομμύρια  χρόνια. Οι Ινδο-Αυστραλιανές Βαρανίδες μπόρεσαν και εκμεταλλεύτηκαν την υπεροχή του  φυσικού περιβάλλοντος. Τα νησιά γενικώς είχαν λιγότερες πηγές απο ότι οι μεγάλες  εκτάσεις της στεριάς. Επειδή τα ερπετά ώς θηρεύτες καταναλώνουν λιγότερη ενέργεια απο ότι απαιτούν τα θηλαστικά ώς θηρευτές, τα ερπετά έχουν κάποιο πλεονέκτημα  στην κλίμακα σύγκρισης των θηρευτών υπό τέτοιες καταστάσεις. Τα ερπετά επίσης, ανέπτυξαν μεγάλα μεγέθη, κάτι το οποίο είναι πλεονέκτημα στο  κυνήγι. Μια βαρανίδα ονομαζόμενη Megalania prisca, ή οποία και εξαλείφθηκε πρίν  απο 25000 χρόνια, μπορούσε να φτάσει το μήκος των 6 μέτρων και βάρος 600 κιλά. Η  όψιμη εξάλειψη του ζώου αυτού, μπορεί να σημαίνει ότι μπορεί ο άνθρωπος να  κυνήγησε το θηρίο αυτό. Τα Komodos ωστόσο, βρισκόντουσαν σε πιό μέσο μέγεθος.  Λόγοι που  τα Komodos περιορίστηκαν ώς θηρευτές σε αυτό το μέσο μέγεθος, το  μικρότερο σε σχέση μεγάλων θηρευτών, είναι κάτι που ακόμη ερευνάται. Μεγάλοι  ερευνητές του σήμερα, μελετούν εναλλακτικά γενεολογικά δέντρα όπου ο πρόγονος  αυτού του δράκου μπορεί να χάραξε διαμέσω αυτών των περιοχών (Komodo, Flores,  Rinca, Gili Motang και Gili Dasami). Έ Σημείωση:  Ο βαράνος της Νέας Γουινέας, varanus  salvadorii, επίσης γνωστός ως papua monitor,  μπορεί να υπερβαίνει σε μήκος ακόμη και τον  μακρύτερο δράκο komodo. Ωστόσο η μακριά  ουρά του πρώτου και το λεπτό σώμα, το  κατατάσσει δεύτερο στη σειρά ισχυρότερο  βαράνο στην οποιαδήποτε σύγκριση μεγέθους  με έναν Komodo.  Ο Τρόπος Ζωής Του Komodo  Το ζαρκάδι συναντά λίγο πιό κάτω ένα  εύρωστο αρσενικό Komodo, περίπου 2,5 m (8  πόδια) μήκους και βάρους 45 kg. Η πρώτη  ερώτηση συνήθως που ρωτάνε για τα  komodos είναι, πόσο μεγάλα γίνονται; Το  μεγαλύτερο δειγμα που έχουμε δεί σε μήκος  είναι 3.13 m και ήταν βάρους 166  χιλιόγραμμων, το οποίο βέβαια μπορεί να  περιλαμβάνει και φρέσκια τροφή στο στομάχι  του. Τα πιό σταθερά βάρη που συναντώνται  στο Komodo έιναι περίπου 70 χιλιόγραμμα  αλλά τρώνε συνήθως υπερβολικά. Μολονότι  το komodo μπορεί να αναπτύξει ταχύτητες  

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη
μέχρι και 20 χιλιόμετρα ανά ώρα, το κυνήγι του βασίζεται στην στρατηγική της ενέδρας και στην μεγάλη του μυική  δύναμη. Δαπανεί ώρες στην ενέδρα, περιμένοντας κάποιο ελάφι, αγριόχοιρο, ή αίγα ή οτιδήποτε ευμεγεθές και θρεπτικό. Οι βαράνοι μπορούν να δουν αντικείμενα μακρινά ώς και 300 μέτρα, έτσι η όραση πάιζει ένα σταθερό ρόλο στο κυνήγι,  καθώς η ματιά τους είναι ικανή να ανιχνεύει με οξυδέρκεια ακόμη και ακίνητα θηράματα. Ο αμφιβληστροειδής τους  χιτώνας είναι κωνικού τύπου, ώστε να μπορεί να είναι σε θέση να διακρίνει χρώμα , αλλά έχουν κακή όραση στο ημίφως.  Το γρασίδι είναι ψήλο και σήμερα, το ζαρκάδι στάθηκε τυχερό. Μια παλιά και κακή επιστημονική αναφορά λέει ότι θα πρέπει το ελάφι να κάνει πολύ θόρυβο ώστε το komodo να το  ακούσει, ισχυρίζομενη ότι μάλλον είναι κουφό. Μεταγενέστερη έρευνα αποκάλυψε ότι αυτή η πεποίθηση ότι ήταν ψευδής, παρόλο που το ζώο δεν ακούει παρά μόνο σε ένα περιορισμένο φάσμα, πιθανώς μεταξύ περίπου 400 και 2.000 μελών  Hertz (ο άνθρωπος ακούει συχνότητες μεταξύ 20 και 20,000 Hertz.) ο ισχυρισμός αυτός απορρέει από το ότι οι varanids  έχουν αλλά ένα ενιαίο οστό, το εσώτατο ωστάριο του ωτός, για τη μεταφορά κραδασμών από την μεμβράνη μέχρι την  κοχλία, τον υπεύθυνο μηχανισμό για την λήψη ήχων στον εσωτερικό ακουστικό πόρο.Τα θηλαστικά έχουν δύο επιπλέον  οστά που συνεργάζονται με το εσώτατο ωστάριο ώστε να μετατρέπουν τις δονήσεις σε ήχο επακριβώς. Επιπλέον η  κοχλία των βαράνων, αν και πιο προηγμένη μεταξύ σαυρών, περιέχει πολύ λιγότερα δεκτικά κύτταρα απο αυτά των  θηλαστικών. Το αποτέλεσμα είναι ένα ζώο το οποίο είναι ακουστικά αδρανές σε χαμηλών συχνοτήτων ψιθύρους και σε  υψηλών συχνοτήτων τσιρίδες αντίστοιχα.  Η όραση και η ακοή του χρησιμεύουν επίσης, αλλά ο βασικός εντοπισμός τροφής του Komodo είναι η αίσθηση της  οσμής. Η μακριά διχαλωτή του γλώσσα δειγματίζει τον αέρα κάθε φορά που τα δύο άκρα της επιστρέφουν στην οροφή  του στόματος, όπου και έρχονται σε επαφή με το λεγόμενο όργανο Jacobson. Εκεί, χημική ανάλυση "οσμίζεται" το ελάφι,  αναγνωρίζοντας τα μόρια του αέρα. Όταν υπάρχει μεγαλύτερη χημική συγκέντρωση μορίων στο αριστερό άκρο της  γλώσσας απο ότι στο δεξί, αυτό λέει στο Komodo ότι το ελάφι βρίσκεται αριστερά. Το σύστημα αυτό σε συνδιασμό με την κυματοειδής κίνηση στην οποία το κεφάλι αλλάζει θέση απο πλευρά σε πλευρά, βοηθάει τον δράκο να εντοπίζει την  ύπαρξη και την πορεία προς την τροφή βάση οσμής απο μια απόσταση μέχρι και 4 χιλιόμετρα, όταν η κατεύθυνση του  ανέμου βοηθάει.  Το Komodo γίνεται αντιληπτό όταν είναι ήδη περρίπου 1 μέτρο απο το θήραμα που επέλεξε. Η γρήγορη κίνηση των  ποδιών του ακούγεται σύμφωνα με τον Walter Auffenberg σαν "οπλοπολυβόλο" , ο οποίος έχει διεξάγει την μεγαλύτερη  ερεύνα στα Komodos, όσο κανείς άλλος μελετητής. Ο Auffenberg, είναι ερπετολόγος στο πανεπιστήμιο της Flodida,  όπου έζησε στην περιοχή με τα Komodos σχεδόν ένα χρόνο αρχίζοντας το 1969 και επέστρεψε το 1971 για να  αρχειοθετήσει την μελέτη του, ξαναεπιστρέφοντας το 1972. Στο έργο του εξέφρασε την επίθεση απο το Komodo,  λέγοντας: " Όταν αυτά τα ζώα, αποφασίζουν να επιτεθούν, δεν υπάρχει κάτι που να μπορεί να τα σταματήσει". Και  πράγματι, δεν υπάρχει κάτι που να μπορεί να τα κάνει να σταματήσουν απο μια απόπειρα επίθεσης, παρόλο που οι  επιθέσεις των θηρευτών σε παγκόσμια κλίμακα είναι τις περισσότερες φορές ανεπιτυχείς. Οι δυσκολία στην παρατήρηση μεγάλων θηρευτών σε πυκνή βλάστηση επέφερε ελάχιστα αποτελέσματα καταγραφής υπο τις καλύτερες συνθήκες, αλλά  έχουμε την πληροφορία ότι ένα Komodo που παρατηρήθηκε απο τον Auffenberg για 81 συνεχείς ημέρες, είχε δύο  επιβεβαιωμένες επιτυχίες χωρίς καμία αναφορά για ανεπιτυχή προσπάθεια. Ενημερωτικά, το Komodo που ενέδρευε το ελάφι, πλησιάζει στον στόχο. Αρχικά επιτίθεται στα πόδια, κάνοντας το να  χάσει την ισορροπία του. Όταν έχει να κάνει με μικρότερη λεία, μπορεί να επιτεθεί απευθείας στον λαιμό. Η βασική  στρατηγική είναι ώς εξής: Προσπαθεί να ρίξει το θήραμα στο έδαφος και να το κόψει σε κομμάτια. Ισχυροί μύες που  καταλήγουν σε δυνατά νύχια, βοηθούν στην συντέλεση του έργου, αλλά το πιό επικίνδυνο όπλο του Komodo, είναι τα  δόντια του. Μεγάλα, κωνικά και πριονωτά δόντια κόβουν σάρκα με την ίδια ευκολία που ένα άροτρο σκάβει το χώμα.  Οι πριονωτή επιφάνεια των δοντιών του Komodo κατακρατά ποσότητες κρέατος απο το τελευταίο γεύμα του, είτε  φρέσκιας τροφής είτε πτώματος. Αυτή τα πλούσια σε πρωτεϊνη κατάλοιπα αναπτύσουν μεγάλες ποσότητες σε βακτήρια,  τα οποία σήμερα ερευνώνται και αναλύονται απο τον Putra Sastrawan, ενός απο τους μαθητές του Auffenberg, απο  συνάδελφους του στο πανεπιστήμιο Udayana στο Μπαλί, καθώς και απο τον Don Gillispie στον ζωολογικό κήπο El-Paso  στο Τέξας. Έχουν βρεί ώς τώρα περίπου 50 διαφορετικά ίχνη βακτηρίων στην βλέννα του, και τουλάχιστον τα 7 είναι  υψηλώς σηπτικά. Εάν σε αυτό το σημείο το ελάφι καταφέρει να αποδράσει απο την επίθεση του Komodo, οι πιθανότητες να επιζήσει εντούτοις είναι μηδαμηνές. Η μόλυνση απο το δάγκωμα του Komodo είναι τόσο μεγάλη που δεν θα επιζήσει για πάνω απο μία εβδομάδα. Ο ίδιος ο θηρευτής τότε, ή  άλλα Komodo θα το απορροφήσουν ώς λεία. Η δαγκωματία ωστόσο, δεν είναι θανατηφόρα σε άλλα Komodos. Οι δράκοι που πληγώνονται σε μάχες με αντίζηλους  φαίνεται πως είναι ανεπηρρέαστοι απο αυτά τα δίχως άλλο θανατηφόρα βακτήρια. Ο Don Gillispie ερευνά τα αντισώματα των Komodo που είναι υπεύθυνα, ώστε να μην  έχουν την ίδια τύχη με αυτή των μολυσμένων ελαφιών.  Εάν το ελάφι δεν καταφέρει να αποδράσει, το Komodo θα συνεχίσει να το κατασπαράζει. Μόλις δεί ότι η λεία του είναι πλέον νεκρή, ο δράκος θα σταματήσει για να  ανακτήσει δυνάμεις. Το θύμα του είναι πλέον σοβαρά τραυματισμένο και μάλλον σε κώμμα. Το Komodo στο τέλος σχίζει την κοιλία της λείας του και το ελάφι πεθαίνει  απο αιμορραγία, οπότε ο δράκος ξεκινάει να τρώει.  Οι μύες στα σαγόνια και στον λαιμό του Komodo, του επιτρέπουν να καταπίνει μεγάλα μεγέθη σάρκας και με εξαιρετική ταχύτητα. Ο Auffenberg αναφέρει ότι παρατήρησε ένα θυληκό δράκο 50 κιλών περίπου, να καταβροχθίζει ένα χοίρο 31 κιλών σε 17 λεπτά! Πολλαπλές αρθρώσεις όπως οι σύνδεσμοι των χόνδρων της κάτω γνάθου που  ανοίγουν το κάτω σαγόνι σε ασυνήθιστες κλίσεις βοηθούν στην κατάποση. Το στομάχι διαστέλλεται εύκολα, καθιστόντας ένα ενήλικο Komodo να καταναλώσει τροφή  περίπου στο 80% του συνολικού βάρους που έχει ένας ενήλικας δράκος, και το οποίο εξηγεί τα ασυνήθιστα νούμερα βάρους που έχουν βρεί κατά καιρούς σε τέτοια ζώα.  Σε αντίθεση με τα μεγάλα θηλαστικά σαρκοφάγα, όπως τα λιοντάρια που συνήθως αφήνουν πίσω το 25% με 30% της λείας τους, αρνούμενα να φάνε το πεπτικό και τα  σπλάχνα της λείας τους όπως και τα οστά, τα Komodos αφήνουν μόνο το 12%. Τρώνε οστά, νεφρά, κεφάλι, καθώς και τα έντερα αλλά αφού τα τινάξουν δυνατά και φύγει  το περιεχόμενο τους. Αυτή η συμπεριφορά αποβάλλει τις ακαθαρσίες απο την τροφή τους. Επειδή τα μεγάλα Komodo κανιβαλίζουν απέναντι στα νεότερα, τα δεύτερα  συχνά εκτελούν rolls σε κόπρανα άλλων μεγάλων Komodo, και η μυρουδιά μπερδεύει τα πρώτα κάνοντας τα να νομίζουν ότι είναι απο την ίδια μητέρα.  Πολλά Komodos ελκύονται απο την οσμή και καταφτάνουν στην λεία κάποιου άλλου με αποτέλεσμα να τρώνε μαζί. Αν και τα αρσενικά τείνουν να είναι μεγαλύτερα απο  τα θυληκά, δεν υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά γνωρίσματα που να τα κάνουν να ξεχωρίζουν εξωτερικά και να σηματοδοτούν τα φύλα. Ωστόσο, υπάρχει ένα λεπτό  χαρακτηριστικό γνώρισμα και είναι η τοποθέτηση στα λέπια στην γεννητική περιοχή κάτω απο την βάση της ουράς, η κοιλότητα των αναπαραγωγικών οργάνων του  Komodo. Η αναγνώριση του φύλου παραμένει μυστήριο για τους μελετητές αλλά οι ίδιοι οι δράκοι δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα προβλήματα στο να  αναγνωρίσουν ποιός είναι τί. Η διαδικασία της ερωτοτροπίας και της αναπαραγωγής ξεκινά με την ομάδα να μαζεύεται γύρω απο το νεκρό ζώο.  Η μεγαλύτερη συχνότητα αναπαραγωγής είναι στο διάστημα μεταξύ Μαίου και Αυγούστου. Τα κυριάρχα αρσενικά μπορεί να εμπλακούν σε αιματηρές μάχες στην  αναζήτηση τους για θυληκά. Χρησιμοποιώντας τις ουρές για υποστήριξη, παλεύουν σε όρθια στάση συγκρατώντας το ένα το άλλο με τα μπροστινά τους χέρια και  προσπάθώντας να ρίξουν το άλλο στο έδαφος. Πληγώνονται και ματώνονται και ο χαμένος της πάλης είτε τρέχει και ξεφεύγει, είτε παραμένει στο έδαφος ακίνητος.  Ο νικήτης της μάχης ερωτοτροπεί με την θυληκή, χτυπώντας με την γλώσσα του ελαφρώς την μύτη της θυληκής και κατόπιν όλο το σώμα της. Ο κρόταφος και η δίπλες  ανάμεσα στον κορμό του σώματος και στα πίσω πόδια της είναι απο τα αγαπημένα τους σημεία. Η διέγερση γίνεται τόσο με φυσιογονικό όσο και με χημικό τρόπο χάρις  σε κρυφούς αδένες έκκρισης. Πρίν το ζευγάρωμα, το αρσενικό εκτείνει τα ημιπέη του, που βρίσκονται στην βάση της ουράς στο κάτω μέρος. Το αρσενικό τότε, ανεβαίνει στην ράχη της θυληκής και εισχωρεί ένα απο τα ημιπέη του στην οπή της θυληκής ανάλογα με την θέση που έχει ώς προς αυτήν.  Το θυληκό Komodo, γεννάει τα αυγά του το Σεπτέμβριο. Αυτή η καθυστέρηση στην γέννηση των αυγών, οφείλεται στην αποφυγή εκκόλαψης των νεοσσών κατά τους  βαριείς μήνες της ξηρασίας και της υπερβολικής ζέστης. Επιπλέον, τα αγονιμοποίητα αυγά, μπορεί να έχουν και μια δεύτερη ευκαιρία γονιμοποίησης με επιπλέον  ζευγάρωμα επείνη την εποχή. Το θυληκό αποθέτει αυγά σε τρύπες μέσα στο έδαφος που η ίδια σκάβει, ή σε φωλιές του πουλιού Megapode. Αυτά τα μεγέθους κότας  εδαφόβια πουλιά, κάνουν σωρούς με μείγματα κλαδιών στο έδαφος, που μπορούν να φτάσουν σε 1 μέτρο ύψος και 3 μέτρα σε μήκος. Κατά το διάστημα της εκκόλαψης  η θυληκή παραμένει στην φωλιά, προσέχοντας τα αυγά απο πιθανούς θηρευτές των. Ωστόσο, στοιχεία για την παραμονή των νεοσσών με την μητέρα τους μετά την  εκκόλαψη δεν υπάρχουν.  Τα νεογέννητα Komodos ζυγίζουν όχι περισσότερο απο 100 γραμμάρια και είναι μήκους περί- που 40 εκατοστά. Στα πρώιμα τους χρόνια είναι ευάλωτα και συχνά  πέφτουν θύματα σε θηρευτές των, συμπεριλαμβανομένου και των μεγαλύτερων Komodos. Τρέφονται με μια ποικιλία εντόμων, μικρών σαυρίων φιδιών και πουλιών.  Φτάνοντας τα 5 χρόνια ζωής, ζυγίζουν πλέον κάπου 25 κιλά και έχουν μήκος περίπου 2 μέτρα. Απο την στιγμή αυτή και μετά, κυνηγούν μεγαλύτερη λεία, όπως τρωκτικά, μαιμούδες, χοίρους και αγιόχοιρους και την πιό αγαπημένη τους τροφή, τα ελάφια. Αναπτύσσονται αργά καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής τους, η οποία μπορεί να είναι 30  χρόνια και πάνω. Τα μεγαλύτερα Komodos, 3 μέτρα και 70 κιλά καθαρής μάζας σώματος, ορίζουν το μικρό βασίλειο των νησιών εκεί. Το Παρελθόν Του Komodo  Τα Komodos, ώς μέλη της τάξης των ερπετών, έχουν σχέση με τους δεινόσαυρους, αλλά  δεν κατάγονται άμεσα απο αυτούς, όπως κάποιες φορές υποστηρίχτηκε. Όσο τα Komodos  τόσο και οι δεινόσαυροι έχουν ένα κοινό πρόγονο. Τόσο οι Βαρανίδες όσο και οι  δεινόσαυροι ανήκουν στην υπογέννος της Diapsida ή αλλιώς στα "ερπετά με δυό αψίδες"  χαρακτηρισμένες απο τα δύο ανοίγματα στην κροταφική περιοχή του κρανίου. Τα πιό  πρώιμα απολιθώματα αυτής της ομάδας, αριθμούν πίσω στο τέλος της Λιθανθρακοφόρου  περιόδου κάπου 300 εκατομμύρια χρόνια στο παρελθόν.  Δύο εμφανή γενεολογικά δέντρα προκύπτουν απο αυτούς τους πρώιμους εκπροσώπους.  Το ένα είναι τα Archosauria όπου και κατάγονται οι δεινόσαυροι. Ο πρόγονος των  Βαρανίδων, σε αντίθεση κατάγεται απο τα αρχέγοντα Lepidosauria κατά το τέλος της  Παλαιοζωικής περιόδου, περίπου 250 εκατομμύρια χρόνια πρίν. Λαμβάνοντας υπόψιν ότι  μερικοί δεινόσαύροι αναπτύχθηκαν σε όρθια στάση σώματος, το γενεολογικό δέντρο των  Βαρανίδων διατήρησε κάθετη ξαπλωτή στάση και ανέπτυξε ισχυρά μπροστινά πόδια για  μετακίνηση. Κατά την διάρκεια της Κρητιδικής περιόδου, που αρχίζει πρίν απο 100  εκατομμύρια χρόνια, τα είδη κατέληξαν στις σημερινές βαρανίδες όπου και εμφανίστηκαν  στην Κεντρική Ασία. Μερικές απο αυτές ήταν μεγάλες σαύρες των ακτών (Marine Lizards),  οι οποίες και εξαφανίστηκαν μαζί με τους δεινόσαυρους πριν απο 65 εκατομμύρια χρόνια.    Οι άλλες ήταν χερσαίοι τύποι, και μέχρι 3 μέτρα σε μήκος, που κυνηγούσαν μικρότερα ζώα και κατά πιθανότητα έκαναν και επιδρομές στις φωλιές των δεινοσαύρων.  Πρίν περίπου 50 εκατομμύρια χρόνια κατά την Ιόκενο περίοδο, τα είδη εξαπλώθηκαν σε όλη την Ευρώπη και την Νότιο Ασία καθώς και στην Βόρειο Αμερική.  Ο Wolfgang Bohme του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Βόνης έχει συνεισφέρει πάρα πολύ στην κατανόηση της αρχής και της εξάπλωσης του γένους των Βαράνων,  βασισμένος σε μορφολογικά δεδομένα.Ο Dennis King του Μουσείου Δυτικής Αυστραλίας μαζί με τον Peter Baverstock και τους συναδέλφους του απο το Southern Cross  University συνεχίζουν σήμερα την έρευνα σχετικά με την ιστορία εμφάνισης του γένους διαμέσω συγκρίσεων του DNA και χρωμοσωμάτων ανα είδος. Έχουν καταλήξει  ως τώρα πως το είδος πρωτοεμφανίστηκε πρίν 40-25 εκατομμύρια χρόνια  στην  Ασία. Οι  Βαρανίδες έφτασαν στην Ασία πρίν περίπου 15 εκατομμύρια χρόνια,  επιστροφή στην αρχική σελίδα επιστροφή στην αρχική σελίδα (συνεχίζεται...) Ο Δράκος του Κομόντο - Μέρος ‘Β Ο Δράκος του Κομόντο - Μέρος ‘Γ επικοινωνία Αυστραλία - Ο παράδεισος των ερπετών Ασία - Η ερπετοπανίδα της μεγαλύτερης Ηπείρου Τα ερπετά ώς κατοικίδια είδη H εξελικτική πορεία των φιδιών Φίδια της Ελλάδας Aνατομία Φιδιών Ο Δράκος του Κομόντο The Art Of Keeping Viridis The Art Of Keeping Green Iguana      ότι τα ερπετά είναι το πιό παλιό είδος ζώου που υφίσταται σήμερα στη γή;  Ξέρατε ότι οι ταραντούλες σκοτώνουν το  ταίρι τους μετά την γονιμοποίηση; Σας έχουν ποτέ ότι τα φίδια μπορούν να υπάρξουν ώς άριστα κατοικίδια στο σπίτι μας;  Ξέρατε ότι απο τα 100 είδη ερπετών που αριθμεί η Ευρώπη, τα 61 απαντούνται στην Ελλάδα; Ξέρατε επίσης ότι στην  Αμερική 1 στα 25 νοικοκυριά φιλοξενούν τουλάχιστον 1 ερπετό σήμερα;  Αυτά και άλλα πολλά μπορείτε να μάθετε, γνωρίζοντας τα ερπετά, τα  αμφίβια και τα αρθρόποδα μέσα απο την κοινότητα του Reptiles   Greece, και απομυθοποιήστε μέσα απο συμβουλές και συζητήσεις  μαζί μας την άσχημη φήμη που επικρατεί για τον παράξενο κόσμο των  ερπετών και των αρθροπόδων. Στην ιστοσελίδα μας θα βρείτε οδηγούς  φροντίδας για πολλά ερπετά (φίδια, αγαμίδες, κροκοδείλια, ιγκουανίδες  και βαρανίδες), αμφίβια (εξωτικοί φρύνοι και βάτραχοι, σαλαμάνδρες,  aloxotl) και αρθρόποδα (αράχνες, σκορπιοί, σκολοπένδρες, mantis).  Επίσης θα βρείτε οδηγούς σωστής αγοράς τέτοιων ζώων και τί θα  πρέπει να προσέξετε πριν αγοράσετε ένα τέτοιο κατοικίδιο. Απο το  forum μας δεν λείπουν φυσικά οι  συζητήσεις για θέματα υγείας,  εξημέρωσης, έξυπνων κατασκευών και λύσεων σε θέματα στέγασης  και διατροφής. Επίσης για τους πιό τολμηρούς κατόχους, θα βρείτε θέματα αναπαραγωγής, όπως τρόποι και οδηγίες για σωστό  ζευγάρωμα των κατοικιδίων σας και επιτυχία στην εκκόλαψη και την σωστή διατήρηση των νεοσσών, καθώς και τρόπους  για να αναγνωρίσετε εύκολα το φύλο του κατοικιδίου σας.